Wędkarz bez doświadczenia łowi byle gdzie, ponieważ wierzy, że ryby rozmieszczają się w wodzie równomiernie. Bardziej doświadczony szuka większej głębokości, zgodnie z żywionym przekonaniem, że tym więcej złowi, im głębiej zapuszcza wędkę. Materiały wyściółkowe dna. Od nich zależy zespół zasiedlających dno zwierząt drobnych i roślin, te zaś pośrednio przesądzają o bytujących nad danym dnem gatunkach ryb. Wiemy, że o występowaniu któregoś z materiałów dennych współdecyduje siła prądu. Oczywiście, ruch wody nie tworzy materiału geologicznego, może jedynie selekcjonować go: przy szybkich przepływach wypłukuje drobiny pozostawiając grubsze ziarna; przy małej prędkości osadza i gromadzi najdrobniejsze cząstki gleby. Tylko trwałe dna mogą stanowić pewną bazę dla życia w wodzie, przez takie zaś rozumiemy nie tylko twarde, mocno odbijające wiosło lub sondę, lecz także miękkie, mułowe. Ich przeciwieństwem są np. dna kurzawkowe – miejsca rzeki zdecydowanie jałowe. Charakteryzuje je ruchliwość dennego piasku, który zasypuje ciężarki gruntówek już po kilkunastu minutach pozostawienia ich w spokoju.

Więcej o…
Lipieniowi towarzyszy zespół gatunkowy w składzie: brzanka, świnka, kleń, jelec, piekielnica, kiełb i miętus, z ryb nierodzimych – także pstrąg tęczowy. Łatwo się domyślić wspólnych zespołowi potrzeb środowiskowych. Potwierdza się więc wcześniejsze spostrzeżenie, że poziom natlenienia wody w rzece stanowi przynajmniej jedną z zasad kojarzenia wielogatunkowych zespołów jej mieszkańców. Inna zasada krainowego powinowactwa wynika z podobieństwa potrzeb rozrodczych. Zauważmy np., że prawie wszystkie gatunki krainy lipienia, a ściślej gatunki charakterystyczne i właściwe dla tej krainy, odbywają tarło tylko w wodzie bieżącej i koniecznie nad twardym, pozbawionym roślinnego podłoża dnem. Krainowe podobieństwo nie wyklucza różnic, które w pewnych warunkach umożliwiają jakby podział zespołu na podzespoły, czyli grupy siedliskowe. W rezultacie niektóre gatunki trwają przy sobie dość wiernie, dzieląc dolę i niedolę w wybranych fragmentach rzeki; inne zaś tracą poczucie więzi i odchodzą, rozmieszczają się inaczej, grupują odmiennie.

Wedkarska topografia
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)